Asymetria po powiększaniu ust – co wynika z anatomii, a nie z zabiegu
Pacjentka wraca po modelowaniu ust i mówi, że coś jej się nie zgadza. Patrzysz - i faktycznie widzisz asymetrię. Pierwsza myśl? Coś poszło nie tak. Pokażemy Ci jeden przypadek z gabinetu, który dobrze pokazuje, jak łatwo o błędne wnioski.
Zanim jednak do niego przejdziemy, jedno szybkie pytanie:
➡️ czy robisz zdjęcia ust w różnych minach, czy raczej zostajesz przy jednym zdjęciu “na wprost”?
Przypadek z gabinetu
Do gabinetu zgłosiła się pacjentka około 45 roku życia, która oczekiwała efektu lekkiego nawilżenia i wyrównania asymetrii ust.
Źródło: zdjęcie własne. Usta pacjentki przed zabiegiem.
Zabieg przebiegł bezproblemowo. Efekt był zgodny z oczekiwaniami. Pani zgłosiła się 3 tygodnie po zabiegu, ponieważ usta po modelowaniu jej się podobały, ale…
Jej uwagę przyciągnął środek dolnej wargi - niewielkie zagłębienie, które zaczęła odbierać jako coś nieprawidłowego.
Cofnięcie się do punktu wyjścia
Pierwszy odruch w takiej sytuacji jest dość oczywisty - szukamy miejsca do korekty. Tylko że tutaj rozwiązanie było dużo prostsze. Wystarczyło wrócić do zdjęć sprzed zabiegu. Dopiero wtedy było widać, że:
- to wgłobienie było obecne już wcześniej
- po zabiegu nie powstało nic nowego
- zmieniła się jedynie jego widoczność
I tutaj zaczyna się rozmowa z pacjentem.
Źródło: zdjęcie własne. Usta pacjentki przed zabiegiem.
Co mówi nam anatomia i embriologia?
To co widzicie najłatwiej będzie wyjaśnić przemycając szybką lekcję anatomii i embriologii. W miarę rozwoju naszych twarzy, formuje się seria wyrostków (processes) (nosowe, szczękowe i żuchwowe), które łączą się w linii środkowej, tworząc ciągłą centralną strukturę, której pozostałością są guzki.
Źródło: https://teachmeanatomy.info/the-basics/embryology/head-neck/face-palate/
U niektórych osób miejsce połączenia się guzków nie jest widoczne, jednak u innych może być bardzo wyraźne.
Źródło: https://www.newyorksocialdiary.com/a-smack-on-the-lips/
Co tak naprawdę się tutaj wydarzyło?
No dobra, to co właściwie się tu wydarzyło? Kwas zrobił swoje - rozłożył się tam, gdzie tkanki były bardziej “podatne”, czyli głównie po bokach. A środek? Środek został.
Dlaczego? Bo to miejsce zachowuje się trochę jak mini blizna - jest mniej elastyczne i nie rozciąga się tak jak reszta wargi. Więc preparat go po prostu nie “wypełnił”. Powstał efekt, który pacjentka odebrała jako asymetrię - boki się wypełniły, środek został taki jak wcześniej, tylko zaczął być bardziej widoczny.
Dopiero kiedy pokazałyśmy jej zdjęcia sprzed zabiegu, wszystko stało się oczywiste. Zobaczyła, że to wgłobienie było tam od zawsze - tylko wcześniej nikt nie zwracał na nie uwagi. Na koniec wizyty śmiała się, że przez całe życie nie wiedziała, że ma tam jakąkolwiek “bliznę”.
Dlaczego dokumentacja fotograficzna jest tak ważna?
Gdyby nie zdjęcia sprzed zabiegu, cała ta sytuacja mogłaby wyglądać inaczej.
Dobra dokumentacja:
➡️ pozwoli wrócić do punktu wyjścia
➡️ ułatwi rozmowę z pacjentem
➡️ daje konkret, zamiast opierania się na pamięci
Bez niej nawet dobrze wykonany zabieg może zostać odebrany jako błąd. Wyjaśnienie pacjentce, skąd wzięła się ta asymetria, byłoby dużo trudniejsze. Być może nie doszłoby do większego konfliktu, ale na pewno nie wyszłaby z gabinetu z takim spokojem i zrozumieniem.
Jeśli chcesz iść krok dalej
Jeśli chcesz lepiej odnajdywać się w takich sytuacjach, warto sięgnąć do materiałów o anatomii i embriologii - np. dr Stevena Harrisa czy Sama Barnesa. To często całkowicie zmienia sposób patrzenia na efekty zabiegów.
A jeśli jesteś na początku i zastanawiasz się, jak w ogóle poukładać swoją naukę - skąd brać wiedzę, co ma sens na start i jak się w tym nie pogubić - to więcej o tym mówimy w naszym kursie „Jak zacząć pracę w medycynie estetycznej będąc młodym lekarzem”.